Edukacja

Dentysta ogólnie praktykujący vs. recesje dziąsłowe – jak wygrać starcie?

Dr h. n. med. Wojciech Bednarz

Dokładna diagnostyka kompleksu śluzówkowo-dziąsłowego ze szczególnym uwzględnieniem grubości dziąseł i poziomu przyczepu klinicznego, zwłaszcza w wieku rozwojowym pacjenta jest podstawą identyfikacji miejsc anatomicznie predysponowanych do powstania recesji dziąsłowych – wyjaśnia dr hab. n. med. Wojciech Bednarz, znakomity praktyk, wiceprezydent PTS, wykładowca 2. Kongresu Unii Stomatologii Polskiej.

We własnych badaniach epidemiologicznych Wojciecha Bednarza, przeprowadzonych w 2002 roku, w populacji 230 siedemnastolatków wykazano obecność przynajmniej 1 recesji dziąsłowej u co 5 badanego. Stwierdzono obecność aż 167 miejsc, w których brzeg dziąsła znajdował się wprawdzie nad lub na granicy szkliwno-cementowej zęba (brak recesji dziąsłowej), ale oznaczano przynajmniej 1 mm utratę przyczepu klinicznego. Wykryte w badaniu klinicznym bardzo wczesne zmiany z utratą przyczepu klinicznego, ale bez dowierzchołkowej wędrówki brzegu dziąsła, w powiązaniu z cienkim fenotypem przyzębia stanowią miejsca zmniejszonej oporności.

– Dlatego lekarz dentysta ogólnie praktykujący powinien przeprowadzać dokładną diagnostykę kompleksu śluzówkowo-dziąsłowego pacjentów ze szczególnym uwzględnieniem grubości dziąseł i poziomu przyczepu klinicznego, zwłaszcza w wieku rozwojowym. Pozwala ona zidentyfikować u pacjenta miejsca anatomicznie predysponowane do powstania recesji dziąsłowych – podkreśla prelegent 2. Kongresu Unii Stomatologii Polskiej.

Czytaj także: Zaprogramuj się na edukacyjne wydarzenie 2018 roku!

Zdaniem dra Bednarza, zakwalifikowanie takich pacjentów do grupy podwyższonego ryzyka wystąpienia recesji dziąsłowych ma pozwalać na zaplanowanie wczesnej profilaktyki obejmującej głównie dobór odpowiednich przyborów i kształtowanie najbardziej optymalnej metody oczyszczania zębów oraz eliminację czynników recesjogennych. U osób z już obecnymi recesjami dziąsłowymi dodatkowo prowadzone jest leczenie zachowawcze dotyczące nadwrażliwości odsłoniętych korzeni zębów, ubytków niepróchnicowego pochodzenia oraz próchnicy cementu korzeniowego. Kontrolowana jest także obserwacja progresji zmian.

– Po podjęciu decyzji dotyczącej konieczności leczenia chirurgicznego recesji dziąsłowych dokonuje się wyboru optymalnej metody i wykonuje zabieg. Po chirurgicznym pokryciu recesji dziąsłowych lekarz dentysta ogólnie praktykujący powinien także uczestniczyć w długoterminowym periodontologicznym postępowaniu podtrzymującym – podkreśla Wojciech Bednarz.

Wykład pt. „Pacjent z recesjami dziąsłowymi w gabinecie lekarza ogólnie praktykującego” odbędzie się 21 września.

ZOBACZ PROGRAM 2. KONGRESU UNII STOMATOLOGII POLSKIEJ

Dr hab. n. med. Wojciech Bednarz – w 1986 ukończył Akademię Medyczną we Wrocławiu. Od 1996 roku jest specjalistą II st. w dziedzinie periodontologii. Otrzymał stopień doktora nauk medycznych w AM we Wrocławiu na podstawie pracy „Zastosowanie techniki przeszczepu płata mostkowego według modyfikacji własnej w leczeniu recesji dziąseł” w 2002 roku. Jest autorem ponad czterdziestu publikacji naukowych, 5 filmów naukowych, wygłosił ponad 60 referatów na konferencjach międzynarodowych i ogólnopolskich, zebraniach naukowo-szkoleniowych. Prowadzi wykłady i kursy doskonalące. Przewodniczący Komitetu organizacyjnego 8 konferencji międzynarodowych, współorganizator kilkunastu konferencji ogólnopolskich i międzynarodowych. Od 2000 do 2004 roku był członkiem zarządu Sekcji Periodontologii PTS, od 2003 do 2011 roku był Prezesem Oddziału PTS w Krośnie. Od 2006 do 2010 roku był wiceprezydentem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Od 2006 roku jest członkiem Komisji Szkolenia Przed- i Podyplomowego PTS, a od 2010 roku jej Przewodniczącym. Od 2002 roku jest członkiem Sekcji Polskiej Akademii Pierre-Foucharda.

Od 2008 roku, jest członkiem Zespołu Ekspertów w dziedzinie periodontologii opiniującego jednostki ubiegające się o wpis na listę Ministra Zdrowia do prowadzenia specjalizacji. Od 2011 roku członek Państwowej Komisji Egzaminacyjnej w dziedzinie Periodontologia. Od 1986 do 2003 roku pracował w PZOZ w Jelczu-Laskowicach, ZOZ w Miliczu, ZOZ w Jaśle i ZOZ w Gorlicach. Od 1993 do 2005 roku prowadził prywatną praktykę stomatologiczną w Bieczu. Od 2006 roku jest właścicielem i kierownikiem Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej „MEDIDENT” w Gorlicach, która posiada akredytację Ministra Zdrowia do prowadzenia specjalizacji i stażów kierunkowych w dziedzinie periodontologii. Kierownik specjalizacji w dziedzinie periodontologii 6 lekarzy.

Od 2018 roku pełni funkcję wiceprezydenta Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.

ZAREJESTRUJ SIĘ NA KONGRES
Dodaj komentarz

Odpowiedz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Popularne

To Top